Ҳар як духтар бояд тарзи алоқаи ҷинсӣ карданро омӯзад. Ва ин хуб аст, вақте ки волидон дар ин бора фаҳманд. Падараш кӯшиш кард, ки ба ӯ роҳи осонро омӯзад, аммо модараш гуфт, ки ӯ чӣ гуна макидан ва ҳаракат карданро беҳтар медонад. Онҳо тасмим гирифтанд, ки ба хари ӯ ҳанӯз даст нарасонанд, аммо дар пичка ва даҳон ба ӯ одоби нек омӯзонданд. Модар устоди мохир баромад ва ба духтараш техникаи дурустро ёд дод. Чӣ оилаи олиҷаноб!
Агар ин малламуй фаҳмад, ки ин зеҷир ӯро барои дуздидани пул бо сандуқи калонаш ҷазо медиҳад, дуздӣ бештар мешавад! Ба чехраи шодиаш нигар, вай аллакай дар бораи он, ки минбаъд чй дуздй мекунад! Дар маҷмӯъ, ҷазои муассир нест.